| تبليغات | X |
|
شعری از فردوسی !!!
یکشنبه 25 شهریور1386 9:40
در این خاک زرخیز ایران زمین نبودند جز مردمی پاک دین همه دینشان مردی و راد بود کزان کشور آزاد و آباد بود بزرگی به مردی و فرهنگ بود گدایی در این بوم و بر ننگ بود از آن روز دشمن به ما چیره گشت که ما را روان و خردتیره گشت از آن روز این خانه ویرانه شد که نام آورش مرد بیگانه شد بسوزد گرت در آتش جان و تن به از بندگی کردن و زیستن اگر مایه زندگی بندگیست دوصد بار مردن به از زندگیست ( فردوسی )
وطن یعنی چه ؟؟؟
یکشنبه 4 شهریور1386 1:19
شبی دل بود و دلدار خردمند شعری از استاد مصطفی باد کوبه ای |
درباره وبلاگ  در حیرتم از مرام این مردم پست
این طایفه زنده کش مرده پرست تا هست به ذلت بکشندش به جفا تا مرد به عزت ببرندش سر دست طراح قالب |
